Het is vandaag exact een jaar geleden dat Francis overleed. Daarna een turbulente tijd waarin we allemaal op onze manier probeerden de draad weer op te pakken. Op de foto een moment waarop we nog met zijn allen een mooie zomerdag vierden op het mooie Schouwse strand. Het zijn die herinneringen die ervoor zorgen dat ik met een gelukkig gevoel terugkijk op onze mooie jeugd en die van onze kinderen, haar kleinkinderen.
Ik kan terugkijken op een jaar waarbij ik geinspireerd door het besef van sterfelijkheid een aantal mooie kansen heb gekregen en verzilverd, waarbij ondanks mijn atheisme soms toch een twijfel of zij daar een hand in heeft
Vandaag is behalve een dag waarbij ik terugdenk aan mijn moeder ook een dag waarbij mijn gedachten zijn bij haar zus Gonnie. Het valt me moeilijk en wens haar en vooral ook haar naasten veel sterkte. In gedachten ben ik bij hen...

Van mountainbiken was in het geheel geen sprake. Naast de afwezigheid van enige mountain in de directe omgeving was ook de modder die doorgaans toch bij een beetje toertocht hoort nu verworden tot een klomp bruin ijs en keihard. De toertocht in Wissenkerke werd voor de 4de keer gereden en we reden hem al eerder in 2008. Toen waren de akkerranden zompig en zwaar.
Vanochtend lag het gevaar echter heel ergens anders. Het venijn dat de vorst met zich meebracht was gladheid. De kleine polderweggetjes waren op sommige plekken gewoon een ijsbaan en uiteraard leverde dat mooie valpartijen op. De eerste voor mij kwam bij een stop onder aan de dijk, vlak nadat ik constateerde dat we op de 85 km route zaten ipv de 30 km en we dus al een kleine 10 km omgereden waren. Even een bochtje en hoppa! (doe Theo Koomen vanaf de moter na) een valpartij!! een valpartij!!
Het werd een lange tocht waarbij de Ijzervreter en Meissie en ik vaak onder medelijdend geschater van elkaar onderuit gingen. De troost was een kop snelwerkende erwtensoep zodat de terugtocht in gepaste warmte in de auto niet lang duurde..

En er was ook een Ijslöllie. Een heerlijk dagje uit naar een wellnessoord. Was heerlijk! Lekkere sauna's goed broodje kip en natuurlijk de löllies. Ik moet natuurlijk even iets rechtzetten, het zijn löyly's en het zijn saunarituelen. Wat mij betreft de enige manier waarop je echt nog een sauna kunt beleven. Men voert de temperatuur tot grote hoogte op om vervolgens de hitte door met handdoeken te zwaaien over je te laten heendalen. Zo warm dat je weer kippevel krijgt van de hitte. daarna dus rustig afkoelen en niet direct het ijsbad in.

Waar ik vandaag aan moest denken is de vraag waarom er geen mooi wellness centrum op ons eilandje is. Toeristen zat in voor en naseizoen, die volgens mij ook wel eens wat anders willen dan strandwandelingen, bosritten te paard en winkelen in Zierikzee en dan noem iik ook even de bruine akkers in de winter . Ik denk dat er best een markt voor is en wanneer er één komt, ben ik de eerste die een löllie uit gaat delen!

Met het risico bovenstaand woord verkeerd te spellen (maar altijd beter uitgesproken dan Phriliep Feriks) niet nagzocht in de van Dale. Het is wel de juiste betekenis voor het schitterende beeld dat ik gisteren kreeg in buurdorp Dreischor tijdens het brengen van de kerstgroet door de leden van Crescendo; de harmonie van Dreister. Bob jr. speelt bugel in Crescendo en deed ook mee. De kerstgroet houdt in dat kleine groepjes muzikanten langs de deuren gaan en dan eenkerstlied spelen terwijl kerstkransjes worden aangeboden als kerstgroet. Door de schitterende aanblik van de verse sneeuw, de mooi verlichte ring met uitgelichte kerk en de warme geur van vuurkorven kreeg het een heel speciale lading. De lading die mijn cameratelefoon ontbeerde overigens. want helaas was de batterij helemaal leeg en kon ik dus niets op beeld vastleggen. Iets wat hopelijk anderen wel hebben gedaan. Mijn kerstbelofte is dat ik die foto's wel ga zoeken, maar of dat lukt?!
Vrolijk kerstfeest voor iedereen!

Vanwege de zenuwen waren wij al om 6 uur wakker zaterdagochtend. Niet omdat we eropuit moesten ofzo, maar omdat zenuwpeesje Jelle zijn kampioenswedstrijd had. Tegen de Bruse Boys moest nog even worden gewonnen en dan zou het nieuwe team van nieuwe vereniging DZC '09 (Dreischor-Zonnemaire Combinatie 09) als eerste team in de jonge clubgeschiedenis het eerste kampioenschap binnenhalen. Vandaar dus dat vroege opstaan.
Langs de lijn (!) stonden al een heleboel ouders, familie en uitgelote spelers klaar om de kampioensploeg aan te moedigen. Ons Jelle speelde alsa vanouds en maakte de eerste 2 treffers. Messcherp door de boterzachte verdediging van de Bruenaren. Het werd uiteindelijk 5-1 dankzij een sportieve tegentreffer. Maar het genadeschot, de vijde goal poeierde Jelle tot slot nog even in.
De medaille krijgt een ereplek boven het voetbalbed van Jelle...