Zeeuwseklei.nl

We kunnen sinds vanmiddag stellen dat de kippen vrij van stress zijn. Vanavond, nadat de kids van de BSO gehaald waren keek Jelle nog even snel in het hok of er nog water en voer bij moest. In het stro van het nachthok lagen twee schitterende eitjes. Lichtbruin, veertje met poep eraan en dreutelende kippes eromheen. Vol trots werden ze in de keuken op het aanrecht gelegd. Morgen moeten ze in de kluts voor ontbijt. Lekker vers..

Link: http://www.ako.nl/pages/content/s2/ako_preview_1953.aspx

Ik heb zelf de ramp niet meegemaakt en ben sterker nog, niet eens Zeeuw. Maar ieder jaar komt in Zeeland de herinnering terug. Aan die verwoestende nacht en herdenkt men de slachtoffers die vielen. Het onderstaande citaat komt uit het boek 1953 van Rik Launspach.. Ik las pas onlangs het boek dat ongetwijfeld niet op de volledige waarheid berust, en werd geraakt door de openingspagina:

Toen God de wereld schiep, vergat Hij Zeeland. Hij maakte de continenten, de oceanen, de oerwouden en de poolkappen, maar aan Zeeland kwam hij niet toe.
Toen ze vijf was, had ze het voor het eerst gehoord. Van verbazing had ze een halve minuut haar adem ingehouden, want ze was geboren in Zeeland.Op de zesde dag was de schepping klaar, maar de plek in Noord-Europa waar Rijn en Maas in zee uitkwamen, had nog niet eens een rudimentaire vorm.

Als een onvolgroeide foetus lag het tegen de rest van het werelddeel aan, het was geen land, maar ook geen zee. Het was een onbegaanbare, kale moeraswoestenij waar mens en dier tot het einde der tijden diep in de modder zouden wegzakken. Een uitgestrekte delta waar de rivieren regelmatig hun loop verlegden en het tij twee keer per dag de zee door geulen en slenken trok. Er waren geen bomen, geen struiken, er was nergens schaduw voor de felle zon in juli en augustus, nergens beschutting voor de wind en de stormen die in de herfst en winter onafgebroken uit het westen over de vlakte raasden. Het was, kortom, niet Zijn bedoeling dat je er ging wonen.

Er gaat niets boven een lekker vers eitje op zondagmorgen! Vanwege het verkopen van het huis van de voormalige Alleskunner en zijn voormalige vrouw dreigden de kippen te verwezen. Aangezien Flappie de kerst van twee jaar geleden al niet gehaald had en we daarom nog een hok over hadden, renden we vanochtend als een soort Wile E. Coyote achter de kippen aan alsof het Roadrunners waren. Uiteindelijk hadden we er drie. Uitgeput (wij, niet de kippen) konden ze in het neiuwe hok gedaan worden. Ik verwacht vooralsnog morgen geen eieren, want ik kan me voorstellen dat de kippes het best spannend hebben gevonden.

Een mooie weergave van mijn laatste tweets!

Het is vandaag exact een jaar geleden dat Francis overleed. Daarna een turbulente tijd waarin we allemaal op onze manier probeerden de draad weer op te pakken. Op de foto een moment waarop we nog met zijn allen een mooie zomerdag vierden op het mooie Schouwse strand. Het zijn die herinneringen die ervoor zorgen dat ik met een gelukkig gevoel terugkijk op onze mooie jeugd en die van onze kinderen, haar kleinkinderen.
Ik kan terugkijken op een jaar waarbij ik geinspireerd door het besef van sterfelijkheid een aantal mooie kansen heb gekregen en verzilverd, waarbij ondanks mijn atheisme soms toch een twijfel of zij daar een hand in heeft
Vandaag is behalve een dag waarbij ik terugdenk aan mijn moeder ook een dag waarbij mijn gedachten zijn bij haar zus Gonnie. Het valt me moeilijk en wens haar en vooral ook haar naasten veel sterkte. In gedachten ben ik bij hen...