| « Veertje, poep, eitje | Nieuwe kippes » |
Vergeten land
Link: http://www.ako.nl/pages/content/s2/ako_preview_1953.aspx
Ik heb zelf de ramp niet meegemaakt en ben sterker nog, niet eens Zeeuw. Maar ieder jaar komt in Zeeland de herinnering terug. Aan die verwoestende nacht en herdenkt men de slachtoffers die vielen. Het onderstaande citaat komt uit het boek 1953 van Rik Launspach.. Ik las pas onlangs het boek dat ongetwijfeld niet op de volledige waarheid berust, en werd geraakt door de openingspagina:
Toen God de wereld schiep, vergat Hij Zeeland. Hij maakte de continenten, de oceanen, de oerwouden en de poolkappen, maar aan Zeeland kwam hij niet toe.
Toen ze vijf was, had ze het voor het eerst gehoord. Van verbazing had ze een halve minuut haar adem ingehouden, want ze was geboren in Zeeland.Op de zesde dag was de schepping klaar, maar de plek in Noord-Europa waar Rijn en Maas in zee uitkwamen, had nog niet eens een rudimentaire vorm.
Als een onvolgroeide foetus lag het tegen de rest van het werelddeel aan, het was geen land, maar ook geen zee. Het was een onbegaanbare, kale moeraswoestenij waar mens en dier tot het einde der tijden diep in de modder zouden wegzakken. Een uitgestrekte delta waar de rivieren regelmatig hun loop verlegden en het tij twee keer per dag de zee door geulen en slenken trok. Er waren geen bomen, geen struiken, er was nergens schaduw voor de felle zon in juli en augustus, nergens beschutting voor de wind en de stormen die in de herfst en winter onafgebroken uit het westen over de vlakte raasden. Het was, kortom, niet Zijn bedoeling dat je er ging wonen.
6 commentaren
Ben erg benieuwd of het er een beetje leuk is!!